دموکراسی در یک شب تابستانی !
خدایی خودت خندهات نمی گیرد... با این همه ژست دموکراسی و انتقاد به این و آن و زمین و زمان، بعد از اینکه تصمیم مورد نظرت را در اتاق فکرت بالا و پایین کردی و آنرا از هر نظر برای خودت مقبولتر از سایر انتخابها دانستی، حالا می آیی و آنرا در لوای دموکراسی به بقیه دیکته می کنی؟!
بعد از یکسال کار شبانه روزی شرکت برای حضور در سمینار سالانه محیط زیست آماده می شود. مدیران شرکت بعد از طراحی کلی و برنامه ریزیهای جامع مبنی بر سیاستهای حضور در سمینار از چند هفته قبل پرسنل را آماده مواجهه با رویداد فوق می کنند. بجز ریچارد که اغلب فراشرکتی عمل می کند بقیه پذیرفته اند که حضور در سمینار فوق لازم است! حتی جرج هم که اغلب در ماموریتهای طولانی بسر می برد آمده تا مهیای این ضیافت شود.
اتاق فکر از نقطه نظر جغرافیایی محلی است بسیار نزدیک به سالن اجتماعات و در یک موقعیت کاملاً استراتژیک که درب آن در مواقع جلسات رسمی(۱) و حتی غیر رسمی(۲) بدلایل شرعی بسته است و بگونه ای تعبیه شده که مطلقاً صدایی از آن به محیط خارج درز نمی کند. اعضای اتاق که همان مدیران تصمیم ساز یا تصمیم سازان مدیر هستند، افکار خود را در آنجا مطابق با خواست و سلیقه خود مطرح و تنظیم می نمایند و در مکانها و زمانهای مقتضی در قالبهای مختلف به عموم افراد شرکت ابلاغ می کنند. زمان جلسات بسته به میزان اهمیت موضوعات مورد نظر تعیین میشود اما عموماً بصورت هفتگی میباشد و باز هم بسته به میزان اهمیت، از یک ساعت تا یک هفته قبل، به اطلاع سایرین رسانده می شود. هر یک از اعضاء که خود نماینده انتصابی غیر رسمی یک جناح داخلی از شرکت هستند نظرات و تصمیمات خرد و کلان خود را مطرح و بهینه سازی مینمایند. اما بعضی از مدیران به دلایلی که هنوز کشف نشده نفوذ بیشتری بر سایرین دارند و توانایی جذب حداکثری در آنها به شیوههای مختلف مشهود و نمایان است.
بهرحال تصمیمات کلان از هفتهها قبل گرفته شده و همگی آماده شرکت در سمینار محیط زیست هستند. در این حین، اتاق فکر نیز در دفعات اخیر برای تصمیم گیری در خصوص چگونگی شرکت در سمینار حتی شده با یک عضو تشکیل میشود و نهایتاً انتظار به پایان رسیده و نتیجه موضوع در قالب دموکراسی جهت کسب بیشترین آراء در سه بند به "اطلاع" سایرین می رسد:
1- زمان شرکت در سمینار 11 لغایت 14 اکتبر است.
- کسی نظری دارد؟
سیمون کارمند جزء شرکت، از لابهلای جمعیت تقویم خود را باز کرده و اشاره به قراردادهای مهم کاری روز چهاردهم اکتبر می کند و پیشنهاد زمانی 10 تا 13 اکتبر را مطرح مینماید. نظر او در ابتدا با استدلالهایش مورد توجه سایرین قرار می گیرد اما در حین بحث و بررسی موضوع ، یک جمله قراء، همه را به خود می آورد :
- در سمینار شرکت نمی کنیم اگر تاریخ غیر از آنی که گفتیم باشد!
زمزمه های افراد به گوش می رسد : حالا ۱۱ تا 14 هم خوبه... چه اشکالی داره تازه 14 نحس هم نیست!
نتیجه رای گیری مشخص است دیگر!
2- از هر دو نفر یک نفر موظف است برای هر دو غذا بیاورد. البته من به شخصه برای یک شخص دیگر هم غذا می آورم اما مشکل اینجاست که قابلمه ندارم! لطفاً یک نفر قابلمه اش را به من قرض دهد.یکی از کارکنان فریاد می کشد قربان مواد اولیه هم نداریم، گاز هم برای پخت غذا نداریم!
- نمی دانم در هر صورت از هر دو نفر یک نفر باید غذای دیگری را نیز بیاورد!
- کسی نظری دارد؟
نه، چه نظری. باشه خیلی هم خوب است!
سیمون در حالیکه که خاطرات در یک قابلمه غذا خوردنهای قبلی و دلایل مکروه بودن آن که در همان زمانها توسط همین مدیران، مطرح شده بود را مرور می کند دچار دوگانگی ذهنی می شود و ترجیح می دهد که سکوت کند!
3- شرکت معظم آلامون و شرکاء مهمان افتخاری ما در این سمینار می باشد.
- کسی که نظری ندارد؟!!
از آنجاییکه همگی از روابط نزدیک مدیران دو شرکت آگاهی کامل دارند و نیک می دانند که چنانچه قرار بود مخالفتی با این موضوع صورت گیرد یا موضوع بهردلیلی مورد توافق کامل مدیران شرکت نبود اصلاً مطرح نمی شد و به اینجا نمی رسید در نتیجه همگی تایید می کنند که به به شرکت آلامون و شرکاء که خیلی خوب است، حتماً بیایند. اصلاً چرا نیایند؟! فکس بزنید و به ایشان اطلاع دهید(که احتمالاً قبلاً اینکار صورت گرفته است) و همه هم بعد از بیان این جملات می گویند که البته این نظر شخصی من است کسی اگر نظری غیر از این دارد بگوید!
خدایی خودت خنده ات نمی گیرد...با این همه ژست دموکراسی و انتقاد به این و آن و زمین و زمان، بعد از اینکه تصمیم مورد نظرت را در اتاق فکرت بالا و پایین کردی و آنرا از هر نظر برای خودت مقبولتر از سایر انتخابها دانستی حالا می آیی و آنرا در لوای دموکراسی به بقیه دیکته می کنی؟!
نکن جان من! نکن. بگذار یک بار هم که شده همه چیز آنطوری باشد که در همه جای دنیا هست نه آنطور که تو در آشکار یا خفا می خواهی!
پ.ن ۱- جلسات رسمی بصورت نشسته در دور میز اجلاس برگزار می شود.
پ.ن ۲- جلسات غیر رسمی در حاشیه انجام سایر امور برگزار می شود و با اینکه اشخاص تمرکز ظاهری بر دستورات جلسه ندارند اما از نظر میزان اهمیت به هیچ وجه کمتر از جلسات رسمی محسوب نمی شود.